Αν τα φαντασματάκια ήταν μαγνήτες,

τότε θα ήμουν κρυσταλλωμένο πάνω στο ψυγείο σου.

Θα σου χαμογελούσα πριν ανοίξεις καλά-καλά τα μάτια σου

και πέσει το βλέφαρο πάνω μου,

''ωω, τι περηφάνια''

Θα κρατούσα όλες τις σημαντικές σου λίστες,

τα πολύχρωμα post που δε θέλεις να ξεχάσεις.

(μου αρέσει που κάνεις τόσα πολλά 

αλλά θέλω να νιώθω την παρουσία σου)

Εκεί, σιωπηλό.

να σε κοιτάζω να πίνεις τον καφέ σου.. 

Και ξέρω πόσο σημαντική είναι αυτή η στιγμή..

γιατί μπορείς να ηρεμείς και να σκέφτεσαι

πριν σου χτυπήσει την πόρτα ο ανεμοστρόβιλος.

Ίσως δε με έχεις παρατηρήσει εκεί,

γιατί παρόλο που προσπάθησα να γίνω

το μαγνητάκι πάνω στο ψυγείο,

ακόμα με κρατάς κρυμμένο στην καρδιά σου.