Πόσο

Ρώτα με .

Πόσο αντέχει ο χρόνος τη φθορά ;

πόσο η φθορά εκείνον ;

Θα μπορούσα να ζω ανάποδα ;

Να αναπνέω σα ψάρι και να τρέχω σα τίγρης ;

Να μαζεύω αναπνοές στην πλάτη μου και να τις εκπνέω όταν ο αέρας μου θα είναι λιγοστός;

Μπορώ να μιλάω με τα χέρια και να τρέχω με τα μάτια;
Να αγαπάω και σήμερα και αύριο με την ίδια ένταση;

Ταχύτητα,
τοίχος,
κέρμα,
κίνηση,
βάλε μπρος

εκτοξεύσου!
Θα περάσουν λίγα δευτερόλεπτα μόνο,

θα τρέχεις με χίλια

θα είσαι ο πιο φωτεινός ήρωας που πέρασε στην ίδια τροχιά μαζί μου.

Γλωσσα :

Στόμα, μοιράζει οξυγόνο.
Mάτια, 
ενεργός φακός καταγράφουν τη μετάβαση,
κανείς δε λείπει, όλοι είναι εκεί.
Διάρκεια, 
ο χρόνος παγώνει και οι δείκτες γυρίζουν ανάποδα.
Δέρμα, 
αδυναμία στο άγγιγμα
Παιχνίδι, 
αδυναμία στην αίσθηση
Σώμα, στεγνό, έντονο,
Άκρα, ανενεργά και ενεργά
Αφή, επιβλητική,  
Ακοή, ο ήχος εισχωρεί στις φλέβες σου, 
Μουσική, ατελείωτη έλξη
Έλξη, αδυναμία να μείνεις ακίνητος
και συνεχίζεις να στέκεσαι.
Λέξεις, σήματα στέλνουν συναισθήματα. 
Ανταλλαγή, συνεχής εξερεύνηση κρυφής πραγματικότητας.
Εγκέφαλος, μοίρασμα αργών και γρήγορων εντολών.
Γλώσσα, αναγκαίος πομπός,λήπτης και δέκτης.
Δάχτυλα, όμορφα, ζεστά, απαλά, ασταμάτητα
αγγαλιάζουν και καταλήγουν στο μέτρημα.
1η, 2η..
τί είναι αλήθεια;
αλήθεια.
αλήθεια.
Σαν ηχώ οι λέξεις ταλαντεύονται στο πιο χαωτικό delay.
Αγάπη, 
έχει γίνει διοξείδιο, 
Νερό, 
τώρα πια σωσίβιο σε έναν πνιγμό διαφορετικό, 
μετράς..
Άρχισες να νιώθεις τις σκέψεις σου.
Όλοι είναι εκεί, κανείς δε λείπει.
Χρόνος, 
ο χρόνος γίνεται Αλήθεια.
και είναι ήδη αργά. 
κρύο, ζέστη, μούδιασμα.
Ύπνος,
ένας ήχος διαφορετικός από ότι συνήθισες.
φόβος, 
ανύπαρκτος και υπαρκτός.
Στιγμές, λεπτά, ώρες, μέρες, βδομάδες.
Αλήθεια, 
για κάθε ενέργεια.. πονάς περισσότερο όχι στην πράξη αλλά στη συνέπεια.
Μέτρημα,
ήταν η 3η φορά που επέζησες.
Μνήμη, ακόμα ενεργή.

πως.

ίσως.

μπορεί.

μακάρι.

όχι.

ναι.

γιατί ίσως;

γιατί μπορεί;

γιατί μακάρι;

γιατί όχι;

γιατί ναι;

Πόσο ανόητο είναι να ψάχνεις την απάντηση ή την ερώτηση στο μυαλό σου.

-παύση-

μετά από χρόνια εξερεύνησης.. μπορώ πλέον να γράψω..πως αν αξίζει να δώσεις ενέργεια σε κάτι αυτό είναι με το - πώς -

καμία ερώτηση. καμία απάντηση.

 επιβλητικό πώς .

η πιο παραγωγική σκέψη.

Αστροναυτες

Μικροσκοπικές αισθήσεις, αινιγματικές,αιωρούνται ανάμεσα στα δάχτυλά μου.
Από μικρή βγήκα περίεργη.
Με ενθουσίαζε η αιώρηση.
μακριά από τις οποιεσδήποτε επιφάνειες και συνθήκες.
Ελλειπτικές τροχιές και αεροπλάνα που δεν κινούντε, δεν πετούν αλλά πέφτουν.
γιατί δεν υπάρχει βαρύτητα μόνο έλξη
σε αριθμό πληθυντικό.
Η ταλάντευση προέρχεται από την κίνηση που δημιουργεί το σώμα σου,
αγγίζεις, ανακαλύπτεις και συνεχίζεις να πέφτεις..
στην τροχιά που σε κάνει τον αστροναύτη που ονειρευόσουν να γίνεις.
Η πτώση σου είναι ανατρεπτική, 
και η κατεύθυνση αυτοκαταστροφική.
ας είναι.
πάντα σε εντυπωσίαζε, γιαυτό και γίνεσαι αυτό που συνεχίζεις να ονειρεύεσαι.

You/ve got the love, remix, λambda

°C

Λοιπόν ;

πού είχαμε μείνει ;

Απροσδιόριστος ο χρόνος, η επιφάνεια γνωστή.

Ψύξη και συνειδητή απόψυξη. 

Λοιπόν; Θυμάσαι ;

Ίσως φοβάσαι, αλλά ξέρω, 

σιχαίνεσαι να γίνεσαι δειλός, γιαυτό σταμάτησες τις συμμορφώσεις και τα μέτρα.

Τα πέλματα τώρα στοιβάζουν όλα εκείνα τα κουβάρια που κουβαλούσες χρόνια τώρα επάνω σου. 

Τα φόρτωνες με τις καλύτερες κλωστές, τις πιο κοφτερές βελόνες, τα πιο αισιόδοξα νήματα.

να φτιάξεις κάτι αργότερα που ξέρεις ότι σε ζεσταίνει..

αργότερα.. , μετέπειτα.. , σύντομα.. , 

σταθερή ψύξη σε βαθμούς που τηρούν τις καθώς πρέπει αναβολές.

Ωραίος ο ουρανός σου, αλλά κουράστηκες να ονειρεύεσαι.

Κάπου εκεί, απάντησες.. :

Το οξυγόνο μου - δεν - αποτελείται από 2 άτομα ενωμένα με διπλό μη πολωμένο ομοιοπολικό δεσμό . Αποτελείται από μικροσκοπικές αντιφατικές έλξεις στοιχείων που ερωτεύοντε διαρκώς τις συνθήκες μεταξύ 100 και 250 βαθμούς °C στις οποίες υπάρχουν. Εξαντλητική δράση ή αμυδρή απάθεια .

Αυτή είναι λοιπόν, η συμφωνία μας .

https://www.youtube.com/watch?v=Y0Y5VCTNslc

Ροές

Καλημέρα άνθρωπε.

σήμερα είναι μία μέρα διαφορετική για σένα.

σήμερα έπλυνες το πρόσωπό σου από τη ματαιότητα του χθες

σχεδόν ένιωσες μία υπερφυσική ακτίνα ενέργειας

να διατρέχει ολόκληρο το σώμα σου.

Κοίταξες τα χέρια σου, 

ήταν ζεστά, φιλικά και κόκκινα σε περιβάλλον 0 βαθμών.

περίεργο σκέφτηκες.

Σήμερα υπερφόρτωσες τα αγγεία σου γιατί κάτι καινούριο σε συγκίνησε..

Τα μάτια σου αλλάζουν χρώμα γιατί ελπίζεις, χαίρεσαι και λυπάσαι ταυτόχρονα.

αλλάζεις δέρμα, σταδιακά, και η υφή της ψυχής σου μοιάζει να μην αναγνωρίζει την υπαρκτή καθημερινότητα.

Σήμερα άνθρωπε..

ο κόσμος αναρωτήθηκε ποιος είσαι.

Δε σε γνώριζαν, δε μπορούσαν να κατανοήσουν τις βουβές αντιδράσεις σου.

Η αντανάκλασή σου έγινε η αιτία να σταματήσεις να είσαι άνθρωπος.

Δε θα μπορούσες να είσαι κάτι τόσο κοινό.

Σήμερα αναρωτήθηκα ποιος είσαι.

Είσαι ο αυθορμητισμός για κάθε πράξη-ιδέα και αντίδραση που περνάει στο σώμα μου.

αγγίζει τις φλέβες, χτυπάει τα αγγεία και ανασυχρονίζει τους παλμούς μου.

Η ροή μιας κατεύθυνσης που δε μπορεί να είναι ανθρώπινη..

Σήμερα. νομίζω πως σε αγάπησα.

έντονα, απλά και πλέον συνειδητά.

Paradise Circus (Massive Attack rmx) e λ

Όραση

Είχα πολλά να πω, κι όμως δεν είπα τίποτα.
και ας υπάρχουν ασάφειες, 
γιαυτό υπάρχουν τα λεξικά και οι δικαιολογίες. 
μούμιες που εκλιπαρούν για άλλα ρούχα.
έτσι τυλιγμένες, ακίνητες και αδύναμες.
 και εσύ ; ρωτάς.
αγγίζω απαντώ.
Αγγίζω με τα χέρια τις σκιές που μπορώ να δω.
τις στραγκαλίζω,
οι τυφλοί έχουν εξελιγμένες αισθήσεις.
κρατάω την αδυναμία της ταλάντευσης
ενός σχοινιού που περιμένει το δέσιμο.
και εσύ; ρωτάς.
αναπνέω απαντώ.

αναπνέω την όρασή μου,
κι ας μην έχω μάτια.


Αυτή η όραση δε χρειάζεται μετάφραση, αρκείται στο δέσιμο.

διαβάσεις

Πόσες άλλες γέννες;
Σχεδόν δεν νιώθω πως περνάει ο καιρός.
Γεννάω καθηστός. γεννάω όρθιος. Γεννάω σε κίνηση.
Το δέρμα πια μία διάβαση.
Και συνεχίζω να γεννάω, να ψάχνω χώρο να αφήσω ότι έβγαλα από μέσα μου.
ένα ακόμη τέρας γεννήσεων, υπάρξεων αυτοκαταστροφικών.
Και όσο κι αν πονάω να συνεχίσω,
να αντέξω, 
γιατί το οξυγόνο δίνεται σε όσους και όσα αξίζουν τον πόνο.
Κάπως έτσι υπάρχω.
Αναχωρήσεις-αποχωρήσεις-επιβιβάσεις-πλαστικές και βήματα.

193254

Αριθμοί.

Αριθμοί στην τσέπη.

Αριθμοί στα χαρτιά.

Αριθμοί στον ύπνο.

μέτρημα.

ποιός αριθμός λείπει;

ποιός χρειάζεται προσοχή, ποιός φροντίδα;

νούμερα.

ίσως τα πιο σημαντικά.

μετράνε τις μέρες, μετράνε, μετράνε..

193254.

και ας μην ξέρω τί σημαίνει.

ορίζω την απάντηση, θέτοντας όρια στα σχήματά μου.

για να μπορώ να εξερευνήσω κάθε αίσθηση σε δικό μου χρόνο,

να προσθέσω και να αφαιρέσω έννοιες ανύπαρκτες του φυσιολογικού μετρήματος.

Γιατί ποιός σου είπε ότι είμαι φυσιολογικός;

Αλλάζω ξέρεις.

ανοίγω και κλείνω όρια.

φυσιολογικός δεν ήμουν   και δε θα γίνω.

https://soundcloud.com/eva-l-artist/feeling-good-nina-simone-eva-l

Δέκτες

Γιατί κουράζεσαι με ρωτάς.
Γιατί ο χρόνος δε μου φτάνει.
Γιατί οι άνθρωποι βασίζονται σε εμένα.

Νιώθω τα όνειρα στο λαιμό μου να κατεβαίνουν.
με δαγκώνουν και εγώ αδύναμος υπομένω.
Γιατί δεν ανήκω στην κατηγορία του πρέπει.

Στα ντουλάπια μου βάζω τέχνη,
και όταν δε νιώθω καλά τη βάζω στο φούρνο.
Αυτό το ονομάζω Υγεία, και ας συνεχίζεις να μου δίνεις βιταμίνες.

Κοιτάς τις ευθύνες, σα μπαλόνια που φεύγουν.
σακούλα οξυγόνου στο στόμα και λέξεις.

Οι γουλιές στα ποτήρια μοιράζοντε.
τα ποτήρια γίνοντε δέκτες και εγώ δότης.

αυτό που ήμουν κι αυτό που γίνομαι.
Μία διαμόρφωση που δουλεύει αδιάκοπα.

Μετακομίζει καταστάσεις, ανθρώπους, σκέψεις, τώρα και έπιπλα.

Εκκόλαψη

Αυτόν το Χειμώνα.
Τα παιχνίδια βγήκαν στο δρόμο,
οι ευχές μπήκαν στο στόμα και η κατανάλωση βάφει το όνομα της αγάπη.
Ξεθάβω φωτογραφίες, να βλέπω μάτια να με κοιτάζουν ενώ χαίρομαι τις υπόλοιπες κούκλες.
Είναι τα δώρα μου για τον Χειμώνα, ζωντανά.
Αυτόν τον Χειμώνα το τηλέφωνο θα αρχίσει να χτυπά.
Λυπάμαι. Λείπω. Θα λείπω. Όμως θυμάμαι. 
Η ανάγκη κολλάει τις φωτογραφίες στο παράθυρο,
Απ’ έξω βλέπει, μιλάει, αισθάνεται,
μοιράζει γραμματόσημα και μπαίνει σε μικρά κουτιά.
Και εγώ;
Τυλίγω σκέψεις και αλλάζω χρώματα.
Εξογκωμένα μάτια σε καμουφλαρισμένα δέρματα.
Συνθήκες διαβίωσης και εκκόλαψη μετά την πρώτη ένεση ενέργειας,
μετά την τρίτη και την τέταρτη φορά,
στις πόσες καίγομαι;

Αυτόν το Χειμώνα χαρίζω τα σπίρτα μου,
γιατί η ζέστη είναι πολύτιμη και λίγη.



After Laughter - e λ art ist

αυτό που δε υποπτεύεται κανείς

Όταν γκρεμίζεις τη στατικότητα των πραγμάτων..

μπορείς να βιώσεις πραγματικά την πρόσθεση. 

Η επιθυμία γεννάει και εσύ φροντίζεις.

Δούλος χειλιών σε κρυμμένες σκάλες, 

δουλεύει με ενέργεια, ποτίζει επαφή τα σκαλοπάτια.

σφουγγαρίζει την ένταση των ήχων και γυαλίζει τα γράμματα. 

θυμήσου, και ξεχώρισε.

μπορείς;

με προκαλώ.

η πράξη κραυγάζει, μένει άφωνη.

Το δέρμα ζητάει μελάνι

και το λάμδα κρυφοκοιτάει τα σκαλοπάτια.

Τα χτίζει και στεγάζει μυστικές μορφές επάνω τους.

Δεκέμβριος. 

ενεργός και στιγμιαίος.

σαν κίνηση σφαίρας που μόλις έφυγε από τα χέρια.

http://soundcloud.com/eva-l-artist/bang-bang

δεικτες

Σεντονια. Μπορουν να κανουν τη διαφορα αν Χρησιμοποιουντε και στρωνονται ευστοχα. Σα προγραμμα επεξεργασιας. Επειδη μπορεις να παιξεις με τα εφφε, δε σημαινει οτι γνωριζεις. Χωρις το σιδερο, σιγουρα τα σεντονια Θα εμεναν τσαλακωμενα. Πολλα ομως αρχισαν να καιγονται απο την εκθεση στην ιδια θερμοκρασια. Λοιπον δες. Τι θα μπορουσες να προσφερεις χωρις το αποτελεσμα να εξαρταται. Οταν καταφερεις να απλουστευσεις την πηγη σου.. θα εισαι πραγματικα σοφος. Για τον μινιμαλισμο της ψυχης και τη γνωση της αληθινης ευχαριστησης. Μη σε ταιζεις ανακυκλωση.

Bάσεις

είναι χρονόμετρο.

είναι βήματα.

είναι τόξο.

Εκπυρσοκροτημένα φαινόμενα.

Κατασταλαγμένη σταγόνα.

Πλυμμένα πιάτα σε πεζοδρόμια.

(Δε βλέπω χρώματα. τα υποθέτω.

Ξεχνάω το σπίτι, τα κλειδιά, ξεχνάω τα σήματα και τρέχω.

Είχα ξεμείνει κύριε.

Τότε Ήθελα. Όχι πια.

Με ένα κιλό μπογιά στα χέρια, τώρα όχι μόνο θέλω, Απαιτώ.

Η απόφαση είναι ήδη ενεργή. και εγώ ελεύθερος.)

Ήταν βόμβα. 

Δεν ήξερε υπολογισμούς.

Ήταν μπουκιά, την τρως, την καταπίνεις, τη χωνεύεις και νιώθεις καλά όταν γίνεται αέρας.

Ήταν,

το 'είναι' υπάρχει πλέον σε άλλη διάσταση.

Μία διάβαση με βάση.

Fat Freddy´s Drop - Midnight Marauders

Να'μαι λοιπόν. Στη θέση μου. Άυπνος. Βραδινή συνήθεια η μουσική.
Μαζί της κοιμάμαι. Μαζί της ξυπνάω. Σε κάνω ήχο και ας μην καταλαβαίνεις.
Εγώ πιστός, αφοσιωμένος. Για να υπάρχει κάτι όταν θα φύγω. 'Ισως τότε βρεις τις διευθύνσεις.
Κλειστές θα τις ανοίξεις. Θα ψάχνεις να βρεις κάτι δικό μου. Λίγο φωνή,λίγο μπάσσο.
Όλα όσα τώρα αγνοείς. Ηχητικά μυνήματα Περιγράφουν και μιλάνε για σένα. Τον οποιοδήποτε.
Όταν θα φύγω λοιπόν, Ίσως ακούσεις πραγματικά
H πλαστελίνη γίνεται ήχος ,οι λέξεις πλεον νεκρές κοιμούντε.
και τα κουτιά πολλαπλασιάζοντε. Πάρε να έχεις!

www.evalartist@bandcamp.com

κλέφτες

Η σκόνη επιπλέει στην επιφάνεια,
το ξύλο μυρίζει και η σκούπα καθαρίζει,
μετακινούμενη σκόνη, σε ζωντανό σπίτι.
Καθημερινό μοίρασμα.
τραπουλόχαρτα στο τραπέζι σου.
κλέφτες. 
για εκείνους..
Αν φύγεις η παρτίδα τελειώνει.

Ο παράδεισος είναι ανοιχτός και ανυσυχητικά ευήμερος.
Γιατί ο κόσμος που νόμιζα πως ξέρω άρχισε να με τρομάζει. 
γίνεται μουγγός, ανενεργός.
αν ρωτήσεις, δεν έχει καμία απάντηση.
Είναι εξαντλητικά δύσκολο να αγαπάς πτώματα. 
εκτός αν γίνεις και εσύ ένα.
Η οθόνη δύσκολα μπαίνει στο σπίτι.
δύσκολα κάθεται στο τραπέζι, και το σημαντικότερο από όλα..
μπορεί να παίζει, δεν ξέρει να κλέβει.

και τώρα τι;
εσένα ρωτάω κυρία μούμια.
πάμε. 
  
http://soundcloud.com/eva-l-artist/paradise-circus-eva-l-artist

μηλα

Κραταγα λεξεις στα χερια μου, Κραταγα σκεψεις και επιθυμιες. Τωρα οι πραξεις τις σκοτωνουν ολες, Μια προς μια. Η διαισθηση μου αυξανεται ενω νιωθω απροστατευτος,εκτεθειμενος μπροστα σε ενα πολυγονο αισθητηριων μορφων. Με ενα τσουβαλι μηλα απο δηλητηριο, περικυκλωμενος σου απλωνω το χερι. Γινομαι κακος. Γινομαι υπουλος. Μοχθηρος. Πειρασμος το μηλο. Και το τσουβαλι αυτο γεματο.

Ju Zι 21:10

Δε μπορώ να μετρήσω,

χτύποι..

Πέφτω, πέφτω στην εντονότερη διάρκεια,

Πέφτω, γιατί δε μπορώ να προβλέψω τίποτα.

κέντρο. βαγόνια. τρενάκια.

σήμα. καλώδια. χαλασμένο τηλεκατευθυνόμενο.

αίσθηση, ρυθμός, μορφές τιναγμένες στον αέρα, 

σύμβολα στα χέρια.

Χάος. επιβλητικό. χάος.

-Τρίτη- Η πιο ύπουλη μέρα. το μεγαλύτερο δίλημμα.

Οι θέσεις αδειάζουν, οι θέσεις γεμίζουν.

Πλεονέκτημα ο συντονισμός, 

μουσική και χρόνοι.

- όγδωο παρεστιγμένο - αξία διαπεραστική.

Απουσιολόγιο

Υπογραμμισμένο κεφάλαιο. 

Λάμδα :

Όρος αινιγματικός, ανέπαφος, ανεξερεύνητος.

Ο λάμδα δίνει παρουσία, διαιρεί τη συνθήκη και αφήνεται.

Περίεργος όρος. Άνισος.

Ανοίγει πόρτες, δίνει τη βάση, οι ρίγες πολυγονικές πια αξιοποιούν ζωντανή ύλη.

Οι χτύποι γυρίζουν, γεμίζουν ήχους, αφήνουν στάμπες και.. 

επανάληψη.

Το βιβλίο γράφει, οι απουσίες μπαίνουν,

και οι παρουσίες χαίρονται βόλτες με ποδήλατα.

Ημέρα πρώτη.

Ημέρα δεύτερη.

Έτσι δουλεύει το σύστημα.

Εκεί βρισκόμαστε όλοι.

Μπαίνουμε σε σελίδες, 

στο πρόγραμμα ημέρας, πρόγραμμα εβδομάδας, τότε ή τώρα.

εμφανιζόμαστε και εξαφανιζόμαστε.

Επιλέγουμε και επιλεγόμαστε.

Επιθυμία : 

δικό της είναι. 

Aν τη γνωρίσεις, θα την ερωτευτείς.

Η απόλυτη κατάκτησή της όμως είναι το δυσκολότερο φαινόμενο, 

όχι απαραίτητα ακατόρθωτο.

Kαι εκείνη παρουσίες ζητάει.

3+36 αναλβάβητες παραλλαγές

Άλφα..ξηλωμένο. Δέλτα, δοκιμασμένο. 

Μι, μικρό. Χι, ανήμπορο. Κάππα, δίπλευρο. 

Πι, ευάλωτο. Λάμδα, ανεξερεύνητο. Φι, στάσιμο. 

Έψιλον, μεταβαλλούμενο. Όμικρον, ελεύθερο. 

Ξύλωμα, ξεσκόνισμα, θάψιμο, και ελεύθερη πτώση.

Σαν αναλφάβητο έγκλημα. 

Σα καλοσχηματισμένος κόμπος, 

προβληματικός, γοητευτικός. αινιγματικός. 

Για τη μεγάλη υπόθεση να καταλαβαίνουμε τα γράμματα των λέξεων που δεν υπάρχουν. 

Για μία κάποια διαίσθηση.

Μαζί με τα γράμματα, 

αλλάζουν τα χρώματα, το σχήμα, η υφή και η αξιοπιστία.

Αναλφάβητες παραλλαγές.

Ένας λόγος να κοιτάς παραπέρα.

 

Seconds - little dragon rmx