Ορίζοντας έλξης

Ένα βήμα μπροστά , ένα πίσω.
Σα να με κυνηγάει η ίδια κατάρα.
Και να κοιτάζω τα μάτια σου και να πηγαίνω μπροστά..
Και οι σκέψεις να με παγώνουν.
''Έλα'' μου λες.
Ο χρόνος μου χαμογελάει ειρωνικά,
Ο χρόνος που πέρασε μέχρι να τολμήσεις να με βρεις.
Πλησίασέ με , μύρισέ με.
Με προκαλεί ,
κάθε φορά που φεύγω να γυρίσω πίσω.
Να μείνω εκεί που θέλεις.
Χωρίς να φοβάμαι να υπάρξω μαζί σου.
Σε ένα μέρος που θέλω να μου θυμίζει -μόνο εσένα-.
Να σε ανασαίνω..
Να σε αγγίζω παθητικά με μια ασφάλεια γεμάτη θέληση και σπασμένα όρια,
καθώς εκπνέουμε την ίδια λαχτάρα.
Μια λαχτάρα  Χωρίς παρελθόν
σε έναν ουρανό γεμάτο αγκαλιές , χαμόγελα και απρόσμενες βροχές.
Γι' αυτό μη φύγεις απόψε.
Μείνε μέχρι να ξημερώσει.
Ένα ακόμη διαφορετικό πρωινό , πνιγμένο από υδονή και εξάρτηση.

Καπνός ανάγκης..
σε έναν ορίζοντα έλξης.