Σοφίτα στον αέρα.

Να τα βλέπεις όλα από ψηλά,

κουτιά, χρωματιστά παράθυρα και δρόμους στο άπειρο.

εκεί,

στην άκρη ενός κενού γεμάτο οξυγόνο.

Ξέρω γιατί σου αρέσει.

Εκεί χάνεσαι, με ένα βλέμμα που κοιτάει ευθεία.

Τα σκουπίδια ξεφυτρώνουν στο έδαφος μόνα τους, η πόλη τρελαίνεται και εσύ..

Εσύ απέχεις, απέχεις από όλους. Σαν ανάσα.

Αναπνέεις.

Λίγες αναπνοές για τώρα και μερικές στην άκρη για αργότερα.

Το κουμάντο μου.

Πάνω στη σκεπή μου, εκεί αναπνέω.

Βλέπω εσένα, τον ήλιο να σβήνει, και τον αέρα να παγώνει.

Από εκεί τα πάντα είναι ίδια.

Κάπου εδώ, κάπου εκεί.
Μαζί μου.