Ξαναγύρισα στη γωνιά μου,
Στις μυρωδιές παλιών αντικειμένων
και τα κιτρινιασμένα από το χρόνο χαρτιά μου.
Άγγιξα τη μάσκα μου
και έσταζε ιδρώτα.
Απορημένη πήρα λίγο χαρτί να σκουπίσω το πρόσωπό μου,
το χαρτί έσκισε το δέρμα μου
και η δύναμη που κρυβόταν
τώρα ξεχύνεται στο πάτωμα τρομαγμένη.
Μένουν μερικές ώρες ακόμα
μέχρι να ξημερώσει,
αυτός ο ήλιος γεμάτος κατάθλιψη θα βγει ξανά να μας θαμπώσει από ευχαρίστηση,
Πράγματα μισά..
Βγάζοντας τη μάσκα μου
ανακαλύπτω..
ότι ο χρόνος με ξεγέλασε και πέρασε.
Αυτός ο δήθεν ο χρόνος,
πάντα ξεγελά.
Μαζεύοντας τον ιδρώτα των αναζητήσεών μου..
ετοιμάζομαι.. για ένα ακόμη ταξίδι.
Ανάγκη ή εξάρτηση..
το αποτέλεσμα το ίδιο.
Ένας ιδρώτας γεμάτος πράξεις..
No comments:
Post a Comment