Το ονομάζω -κάτι- , το ξεχωρίζω.
Το προσέχω, ανεπηρρέαστο να μείνει. Να είναι -κάτι-,
ζωντανό, αντιδραστικό, κάτι σαν εμάς.
Ακούω θορύβους με κλεισμένα μάτια, άνοιξε η πόρτα και φυσάει.
Σε κοιτάζω και αντί να την κλείσεις την κρατάς.
Είμαστε στο ίδιο σπίτι και κοιμόμαστε σε διπλανά δωμάτια.
Γίναμε 90 Χρονών ανήμποροι άνθρωποι.
Τώρα μασέλες και πεσμένα δόντια, μπαστούνια και σύνταξη,
Η πόρτα μόνη της δεν κλείνει.
Μονόφθαλμη προσπάθεια.
Γίνεται; Δε γίνεται.
Θερμοκυτίδα, κι όσο αντέξει.
Και η ώρα 5 45..
Ώρα να πάρω τα χάπια μου.
ΕΜ629, σαν αριθμός πτήσης, απόκομμα εισιτηρίου ή ημερομηνία θανάτου.
Janis Joplin - another piece of my heart
Janis Joplin - another piece of my heart
No comments:
Post a Comment