Ήταν παλιά η φορεσιά.
ήταν του δρόμου, όπως μαρέσει.
πάνω στα κοκκαλά μου ακουμπούσε.
μια χούφτα πέτρες μου έφερε.
Τις έριχνα, και εκείνη μάζευε.και εκείνος τις φύλαγε.
δεν είχα καταλάβει.δε θέλω να ξέρω.δεν ακούω και δε βλέπω.
δεν έχω τσέπες. ποτέ δεν είχα.
ότι θέλω το ξηλώνω και το παίρνω μαζί μου.
μια αποθήκευση εσωτερική.
τη φόρεσα, την κατάλαβα
και μετά την έκοψα.
είμαι στο δρόμο, αλλά ζητιάνος όχι.
με κομμένα μανίκια και ξηλωμένες τσέπες
θα κοιμάμαι γυμνός, μέχρι να φέρω τα ρούχα μου πίσω.
No comments:
Post a Comment