Και τότε, τι ;

Δεν ήταν δρόμος..
ήταν γραμμές παράλληλες.
ήταν ρίγες.
ήταν σκάλα που ανέβαινε.
ήταν και -είναι-.
Σκάλα . 
και κοίτα που έγινε δρόμος.
γραμμές. ακαθόριστες και καθορισμένες.
τις πατάς και ανεβοκατεβαίνεις. 
εδώ, εκεί και κάπου αλλού.
είμαι εγώ και τα ''εσύ'' μαζί.
οι στιγμές που ρίσκαρα να περπατήσω η να πετάξω.
ανεβοκατέβασμα στο χάος,
στον κύκλο που δε θέλει να λέγεται κύκλος.
είναι σπείρα, είναι πλυντήριο,
πλένει και καθαρίζει, μεγαλώνει και αναβαθμίζει.
είναι αντίδραση.
είναι γαλάζιο. θέλει προσοχή και ειδική εκμετάλλευση.


-Και τώρα, τί ;

Και τώρα, τίποτα.

Το -τώρα- είναι πάντα πίσω, περνάει και γίνεται -τότε-.

Ήταν σκέψη που έγινε στάχτες.

-Στα επόμενα δευτερόλεπτα- ρώτα με.

Και αν περάσουν και αυτά, ρώτα στα μεθ'επόμενα.
Μίλα όμως.
πόσες ζωές θα κάψεις ακόμα ;
πόσες μου έμειναν ;