Πόσο χρονών με κάνεις;
είναι τα χέρια μου ζαρωμένα;
το δέρμα μου απαλό;
το δέρμα μου απαλό;
τα μάτια μου κουρασμένα;
τρέχω γρήγορα;
σκέφτομαι ακόμα γρηγορότερα;
έξυπνα ή χαζά; αθώα ή όχι;
πόσο;
δεν ξέρεις;
δε θέλω να ξέρω.
δε θέλω να μάθω.
γιατί τότε θα μπω στο κουτάκι με τα καλοκουρδισμένα ρολόγια..
θα μετράω αντί να νιώθω.
θα μετράω το χρόνο για τις δουλειές,
θα μετράω το χρόνο μακριά της μέχρι να τη φέρω πίσω στο σπίτι μας,
θα μετράω τα λεφτά στο κασετοπορτοφόλι και θα κινούμαι με πι,
ή θα αρχίσω να ανεβαίνω από τις κυλλιόμενες γιατί βαριέμαι να περπατήσω και να κουραστώ.
πολύ εύκολο, δε νομίζεις;
Σήμερα είμαι 5, αύριο 8, μεθαύριο 24 και προχθές 70.
πήρα σύνταξη και απολαμβάνω την σοφία του μυαλού μου..
έτρεξα και χτύπησα γιατί παίζω στον κήπο με τις παπαρούνες
κάθε πρωί πριν ανοίξεις τα μάτια σου,
για κάθε ένταση που απολαμβάνω αυθόρμητα..
είμαι,
και δε θέλω να μάθω.
και δε θέλω να ξέρω.
Σήμερα, αύριο, μεθαύριο, προχθές.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
No comments:
Post a Comment