ανακρίνοντας βλέμματα

σιωπή,

ναι, σιωπή.

αργή, δυνατή, εκρηκτική.

και η βελόνα να μπαίνει ακόμα περισσότερο.

και η κλωστή να σφίγγει..

και οι γραμμές να φτιάχνουν γωνίες..

σαν εκείνες των τετραγώνων.

καθαρές, βουβές, ακαθόριστες..

σε δένουν.

και μετά αναρωτιέσαι,

μετράς τις λέξεις στα δάχτυλά σου,

-δεν φτάνουν-

-τί- είπες 

και -τί- θα ήθελες πραγματικά να πεις..