πως δεν ξέρω τι κάνω..
Συναρμολογώ τις ράγες,
ενώνω τα βαγόνια,
φτιάχνω τον κύκλο,
κολλάω το φουγάρο,
επιβιβάζω και εκείνη.
Τόσο αθώα τα βλέπω.
(τί ώρα είναι;)
λίγο πριν την τελική αναχώρηση,
(τί ώρα πήγε;)
αυτή είναι που φοβάμαι.
και ας νομίζεις πως τρελάθηκα.
ζωή χωρίς κίνδυνο, τοστ χωρίς τυρί .(έχει δίκιο).
(τί ώρα είπαμε;)
_η τελευταία σκέψη να αναχωρήσει παρακαλούμε από το αδιέξοδο και σύντομα_
No comments:
Post a Comment