Ουρανοξύστης

Κοιτάζοντας από ψηλά τα μικροσκοπικά κινούμενα κουτιά..

ανάμεσα στα τεράστια κενά και τους ορόφους,

τις σκάλες που κοιτούν τον ουρανό,

τα παράθυρα και τους τοίχους γεμάτους ηχώ,

τη μπογιά στο πάτωμα,

το σχήμα της σκόνης ενός αέρα γνώριμου,

τις τζαμαρίες που σπάσαμε για να αναπνέουμε,

λίγο πριν την έξοδο κινδύνου,

αυτό που δε φαίνεται, αλλά υπάρχει..

ένα ακόμη τουβλάκι στο τσιμέντο που πάγωσε 
για να κρατήσει τους τοίχους στη θέση τους.