Ώρες μετά

Λίγο πριν ανοίξεις τα μάτια σου

και με δεις να γράφω..

Δίπλα στο τραπεζάκι, 

με τα ρούχα στο πάτωμα

και τα χαμένα παπούτσια.

χαζές λεπτομέρειες..

Ίσως έπρεπε να είχαμε ξυπνήσει

να προλάβουμε το τρένο.. ίσως όχι.

Ακόμη κοιμάσαι..

Εισπνοή, εκπνοή.

Κάπου κάπου είναι ωραίο να κάθεσαι στην άκρη

και να ακούς κάποιον να ανασαίνει

γεμίζοντας την απόλυτη σιωπή.

Λίγο πριν οι αναπνοές γίνουν λέξεις..

Μάτια κλειστά, 

μυαλό στο υπερπέραν.

και εμείς, 

ακόμα εδώ.