Λίγο πριν φύγω..
με ένα τρένο που μοιάζει δικό μας..
λίγο πριν αποφασίσω αν θέλω
να αφήσω ή να δέσω τα μαλλιά μου,
να κλείσω τα φώτα και να κάνω ποδήλατο
μέσα στη νύχτα.
Ο σταθμός περιμένει..
Οι στιγμές μου.
O χρόνος θα με βρει όπως κάθε φορά..
τα παλιά μου παπούτσια,
μισοφαγωμένα κορδόνια,
αγαπημένα χιλιοφορεμένα ρούχα.
Και συνεχίζω να ταξιδεύω όπως όταν με γνώρισες..
μεγαλώνω, αλλάζω σχήματα,
φωνάζω δυνατότερα!
θυμώνω, αγκαλιάζω..
εξευρευνώ..
σαν μπάλα που αφήνεται στο έδαφος,
σαν χαλασμένος δέκτης,
σαν καραμέλα που συνθλίβεται..
σα ραδιόφωνο που εκπέμπει μέσα σε κύμματα χαωτικών βουβών μηνυμάτων..
σαν αόρατη σκάλα που διαπερνά τον ουρανό μιας ζωγραφιάς
σαν την τελευταία σταγόνα που επιβίωσε στην άκρη ενός ποτηριού
σαν δύο χέρια που σε τυλίγουν από το πουθενά,
σαν την πρόκληση που πιάνεται σε μία ακόμη ελεύθερη αίσθηση
και σε κάνει -ανίκανη- να αντισταθείς,
τολμώ !
Το παιχνίδι μου.
Οι κανόνες μου.
Οι παίχτες. ασταμάτητη κίνηση, ο χρόνος.
και εσύ.
Just before I leave..
with a train that looks like ours..
before I decide
if I want to leave or to tie my hair,
close the lights and cycle
at the middle of the night.
The station waits.
My moments..
Time will find me as every time..
half-eaten cords
my favorite old clothes.
And I continue travelling as when you met me..
growing up, changing shape,
shout louder!
get angry, hugging..
discovering..
like a ball that leaves the ground,
like a damaged receiver,
like a candy that crushed..
like radio waves emitted in chaotik silent messages..
like an invisible beam that penetrates the sky in a drawing,
like the last straw that survived from the edge of a glass,
like two hands that they wrap you out of nowhere,
like the challenge of being caught in another sense of freedom
that makes you-unable-to resist,
I dare!
My game.
My rules.
The players, unstoppable movement of time.
and you..
with a train that looks like ours..
before I decide
if I want to leave or to tie my hair,
close the lights and cycle
at the middle of the night.
The station waits.
My moments..
Time will find me as every time..
half-eaten cords
my favorite old clothes.
And I continue travelling as when you met me..
growing up, changing shape,
shout louder!
get angry, hugging..
discovering..
like a ball that leaves the ground,
like a damaged receiver,
like a candy that crushed..
like radio waves emitted in chaotik silent messages..
like an invisible beam that penetrates the sky in a drawing,
like the last straw that survived from the edge of a glass,
like two hands that they wrap you out of nowhere,
like the challenge of being caught in another sense of freedom
that makes you-unable-to resist,
I dare!
My game.
My rules.
The players, unstoppable movement of time.
and you..
No comments:
Post a Comment