Πόσες άλλες γέννες;
Σχεδόν δεν νιώθω πως περνάει ο καιρός.
Γεννάω καθηστός. γεννάω όρθιος. Γεννάω σε κίνηση.
Το δέρμα πια μία διάβαση.
Και συνεχίζω να γεννάω, να ψάχνω χώρο να αφήσω ότι έβγαλα από μέσα μου.
ένα ακόμη τέρας γεννήσεων, υπάρξεων αυτοκαταστροφικών.
Και όσο κι αν πονάω να συνεχίσω,
να αντέξω,
γιατί το οξυγόνο δίνεται σε όσους και όσα αξίζουν τον πόνο.
Κάπως έτσι υπάρχω.
Αναχωρήσεις-αποχωρήσεις-επιβιβάσεις-πλαστικές και βήματα.
No comments:
Post a Comment