Δέκτες

Γιατί κουράζεσαι με ρωτάς.
Γιατί ο χρόνος δε μου φτάνει.
Γιατί οι άνθρωποι βασίζονται σε εμένα.

Νιώθω τα όνειρα στο λαιμό μου να κατεβαίνουν.
με δαγκώνουν και εγώ αδύναμος υπομένω.
Γιατί δεν ανήκω στην κατηγορία του πρέπει.

Στα ντουλάπια μου βάζω τέχνη,
και όταν δε νιώθω καλά τη βάζω στο φούρνο.
Αυτό το ονομάζω Υγεία, και ας συνεχίζεις να μου δίνεις βιταμίνες.

Κοιτάς τις ευθύνες, σα μπαλόνια που φεύγουν.
σακούλα οξυγόνου στο στόμα και λέξεις.

Οι γουλιές στα ποτήρια μοιράζοντε.
τα ποτήρια γίνοντε δέκτες και εγώ δότης.

αυτό που ήμουν κι αυτό που γίνομαι.
Μία διαμόρφωση που δουλεύει αδιάκοπα.

Μετακομίζει καταστάσεις, ανθρώπους, σκέψεις, τώρα και έπιπλα.