Να'μαι λοιπόν. Στη θέση μου. Άυπνος. Βραδινή συνήθεια η μουσική.
Μαζί της κοιμάμαι. Μαζί της ξυπνάω. Σε κάνω ήχο και ας μην καταλαβαίνεις.
Εγώ πιστός, αφοσιωμένος. Για να υπάρχει κάτι όταν θα φύγω. 'Ισως τότε βρεις τις διευθύνσεις.
Κλειστές θα τις ανοίξεις. Θα ψάχνεις να βρεις κάτι δικό μου. Λίγο φωνή,λίγο μπάσσο.
Όλα όσα τώρα αγνοείς. Ηχητικά μυνήματα Περιγράφουν και μιλάνε για σένα. Τον οποιοδήποτε.
Όταν θα φύγω λοιπόν, Ίσως ακούσεις πραγματικά
H πλαστελίνη γίνεται ήχος ,οι λέξεις πλεον νεκρές κοιμούντε.
και τα κουτιά πολλαπλασιάζοντε. Πάρε να έχεις!

www.evalartist@bandcamp.com